Αυχεναλγία είναι η δυσφορία σε οποιαδήποτε δομή του αυχένα. Αυτές περιλαμβάνουν μύες και νεύρα, καθώς και τους αυχενικούς σπονδύλους και τους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Η αυχεναλγία μπορεί να προέρχεται από περιοχές κοντά στο λαιμό, όπως ο ώμος, το σαγόνι, το κεφάλι και ο βραχίονας. Ενίοτε αυτός ο πόνος προκαλέι και δυσκολία στις κινήσεις και περιγράφεται ως δυσκαμψία του αυχένα.
Πού οφείλεται η αυχεναλγία;
Ένα σύνηθες αίτιο αυχεναλγίας είναι η μυϊκή θλάση ή τράβηγμα. Συνήθως οφείλεται σε καθημερινές δραστηριότητες όπως:
- το σκύψιμο πάνω σε ένα γραφείο ή υπολογιστή για ώρες
- την κακή στάση του σώματος
- η άβολη θέση ύπνου ή
- την περιστροφή του αυχένα με ακανόνιστο τρόπο στη διάρκεια άσκησης
Αυχεναλγία: Αντιμετώπιση με Βελονισμό
Τα ατυχήματα ή οι πτώσεις μπορούν να προκαλέσουν σοβαρούς αυχενικούς τραυματισμούς, όπως σπονδυλικά κατάγματα, τραυματισμούς από επιτάχυνση ή επιβράδυνση, τραυματισμό αγγείων, ακόμα και παράλυση.
Πως δρα ο Βελονισμός στην αντιμετώπιση της αυχεναλγίας:
Ο βελονισμός έχει μελετηθεί για ορισμένες μυοσκελετικές ενοχλήσεις, περιλαμβανομένου του αυχενικού πόνου. Τα δεδομένα διαφέρουν ανάλογα με την πάθηση, τη σύγκριση και τη διάρκεια παρακολούθησης. Στην έρευνα περιγράφονται πιθανοί μηχανισμοί αναλγησίας, οι οποίοι δεν αποδεικνύουν από μόνοι τους αποτελεσματικότητα για κάθε αιτία αυχεναλγίας:
- Διερεύνηση νευρικών οδών και ουσιών που συμμετέχουν στη ρύθμιση του πόνου.
- Μελέτη διαφορετικών τρόπων διέγερσης και της σχέσης τους με την αίσθηση ανακούφισης.
- Διάκριση ενός προτεινόμενου μηχανισμού από την κλινική βελτίωση πόνου και λειτουργικότητας.
- Αξιολόγηση αποτελέσματος με κατάλληλες συγκρίσεις και επαρκή χρόνο παρακολούθησης.
Η καταλληλότερη επιλογή για αυχενικό πόνο εξαρτάται από τη διάγνωση, το ιστορικό και τη λειτουργικότητα. Δεν τεκμηριώνεται ότι ο βελονισμός είναι η καλύτερη θεραπεία για κάθε οξύ ή χρόνιο πόνο. Αν εξεταστεί ως συμπληρωματική παρέμβαση, χρειάζεται αξιολόγηση της πορείας και των πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών.
Αυχεναλγία και επιλογές βελονισμού
Η θέση εργασίας, οι κινήσεις και η αντανάκλαση της ενόχλησης είναι χρήσιμα στοιχεία περιγραφής του αυχενικού πόνου.
Η παρουσίαση Μέθοδοι Ιατρικού Βελονισμού συμπληρώνει την ενημέρωση. Για άλλα κείμενα, επιλέξτε Μυοσκελετικές Παθήσεις και Πόνος.
Διάγνωση της αυχεναλγίας και κατανομή των συμπτωμάτων
Η διάγνωση της αιτίας του αυχενικού πόνου απαιτεί ιστορικό και εξέταση. Σημασία έχουν η έναρξη, η διάρκεια, οι κινήσεις που δυσκολεύουν και το αν η ενόχληση επεκτείνεται στον ώμο ή στο χέρι. Η φράση «έχω αυχενικό» δεν περιγράφει από μόνη της μια συγκεκριμένη πάθηση. Αναφέρετε επίσης μούδιασμα, αλλαγή στην αίσθηση ή αδυναμία, αντί να τα εντάσσετε όλα στον ίδιο γενικό χαρακτηρισμό. Η κατανομή των συμπτωμάτων βοηθά τον επαγγελματία να αποφασίσει ποια αξιολόγηση χρειάζεται.
Αν έχει προηγηθεί ατύχημα ή πτώση, πείτε πότε συνέβη και τι άλλαξε από τότε. Έντονος πόνος μετά από τραυματισμό, νέα αδυναμία ή αδεξιότητα στο χέρι και δυσκολία στο βάδισμα χρειάζονται άμεση ιατρική εκτίμηση. Δεν αποτελούν λόγο να δοκιμαστεί πρώτα μια συνήθης συμπληρωματική συνεδρία. Για λιγότερο επείγουσες ενοχλήσεις, φέρτε τυχόν προηγούμενες εξετάσεις μαζί με τις γνωματεύσεις τους. Ο γιατρός συνδέει τα ευρήματα με την κλινική εικόνα, χωρίς να θεωρείται ότι μια απεικόνιση εξηγεί αυτομάτως κάθε ενόχληση.
Κίνηση, εργασία και πρακτικοί στόχοι θεραπείας
Μια χρήσιμη περιγραφή της εργασίας δεν περιορίζεται στη λέξη «υπολογιστής». Αναφέρετε πόση ώρα παραμένετε στην ίδια θέση, αν χρησιμοποιείτε διαφορετικές οθόνες, αν στηρίζετε το τηλέφωνο στον ώμο και ποιες εργασίες είναι δυσκολότερες. Αυτές οι πληροφορίες δεν αποδεικνύουν από μόνες τους την αιτία, αλλά βοηθούν να συζητηθούν πρακτικές προσαρμογές. Δεν υπάρχει λόγος να αναζητείται μία υποχρεωτική στάση που πρέπει να κρατιέται αμετάβλητη όλη την ημέρα. Η οργάνωση δραστηριοτήτων χρειάζεται να είναι εφαρμόσιμη και να λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές απαιτήσεις σας.
Στο θεραπευτικό πλάνο οι στόχοι μπορούν να συνδέονται με καθημερινές κινήσεις: να γυρίζετε το κεφάλι όταν χρειάζεται, να διαβάζετε ή να εργάζεστε με λιγότερη δυσκολία. Η παρακολούθηση της λειτουργικότητας συμπληρώνει την ένταση του πόνου. Συμφωνήστε ποιες κινήσεις θα χρησιμοποιηθούν ως σημεία αναφοράς και αποφύγετε να τις επαναλαμβάνετε επίμονα ως αυτοέλεγχο. Αν η περιορισμένη κίνηση κάνει την οδήγηση επικίνδυνη, μην οδηγήσετε. Η ασφαλής δραστηριότητα και οι οδηγίες αποκατάστασης συζητούνται σύμφωνα με τη διάγνωση και την πορεία σας.
Βελονισμός και όρια των διαθέσιμων δεδομένων
Η έρευνα για χρόνιο αυχενικό πόνο εξετάζει διαφορετικές τεχνικές και συγκρίσεις. Η χαρτογράφηση του Department of Veterans Affairs περιγράφει μικρές βελτιώσεις λειτουργικότητας σε ορισμένες χρονικές περιόδους, με χαμηλή βεβαιότητα τεκμηρίωσης. Οι διαφορές στον πόνο δεν είναι ίδιες σε όλες τις συγκρίσεις. Αυτό επιτρέπει μια συζήτηση για πιθανή συμπληρωματική χρησιμότητα, χωρίς να στηρίζει τον χαρακτηρισμό «καλύτερη θεραπεία» για κάθε οξύ ή χρόνιο πρόβλημα. Η επιλογή χρειάζεται να συνεκτιμά τις άλλες κατάλληλες παρεμβάσεις και τις προσωπικές προτεραιότητες.
Πριν από εφαρμογή αναφέρετε την αγωγή, τυχόν αντιπηκτικά, δερματικά προβλήματα στην περιοχή και προηγούμενες αντιδράσεις. Ρωτήστε τι αναμένεται να αξιολογηθεί μετά την αρχική περίοδο και πότε θα αλλάξει το πλάνο αν δεν υπάρχει ουσιαστική πρόοδος. Η άμεση αίσθηση χαλάρωσης είναι διαφορετική από τη διατήρηση μιας βελτίωσης στην εργασία ή στον ύπνο. Καταγράψτε και τις δύο πλευρές της εμπειρίας, ώστε η επανεκτίμηση να μην στηρίζεται αποκλειστικά στα πρώτα λεπτά μετά τη συνεδρία.
Κόστος και τιμές για σαφώς περιγραφόμενη φροντίδα
Για πληροφορίες στο Satory ζητήστε το κόστος της αξιολόγησης, την τιμή κάθε συνεδρίας και τι περιλαμβάνει ο επανέλεγχος. Διευκρινίστε αν οι τιμές αφορούν συγκεκριμένη εφαρμογή ή συνδυασμό υπηρεσιών. Ο αριθμός επισκέψεων δεν προκύπτει μόνο από την ονομασία αυχεναλγία και χρειάζεται επανεκτίμηση. Η παρουσίαση των μεθόδων ιατρικού βελονισμού παρέχει γενικό πλαίσιο για ερωτήσεις, ενώ η τελική απόφαση βασίζεται στην εξέταση, στον συμφωνημένο στόχο και στην ανταπόκριση της συγκεκριμένης περίπτωσης.
Πηγές ενημέρωσης
Η συζήτηση για τον πόνο
Γιατί αναφέρεται αν ο πόνος αντανακλά στον ώμο ή στο χέρι;
Η κατανομή της ενόχλησης συμπληρώνει την κλινική εικόνα. Ο επαγγελματίας υγείας τη συνεκτιμά με τη διάρκεια, τις κινήσεις και τυχόν άλλα συμπτώματα.
Ποια στοιχεία βοηθούν στην αξιολόγηση ενός πόνου;
Η θέση, η διάρκεια, η ένταση και η επίδραση στην κίνηση ή στον ύπνο δίνουν διαφορετικές πληροφορίες. Χρήσιμα είναι επίσης το ιστορικό τραυματισμού, οι προηγούμενες εξετάσεις και όσα έχουν ήδη δοκιμαστεί.