Οι αναφορές για ενδείξεις βελονισμού χρειάζεται να εξετάζονται ανά συγκεκριμένη κατάσταση, πληθυσμό και κλινικό στόχο.
Το άρθρο παραθέτει ιστορικές αναφορές σε καταλόγους του ΠΟΥ του 1979 και του 2003. Η παρουσία μιας κατάστασης σε παλαιό κατάλογο δεν ισοδυναμεί με σημερινή γενική σύσταση ή με τεκμηρίωση ίδιας ποιότητας για κάθε εφαρμογή.
Ακολουθούν κατηγορίες και ονομασίες που περιλαμβάνονται στην παλαιότερη παρουσίαση. Διαβάζονται ως ιστορικός κατάλογος θεμάτων και όχι ως σημερινή σύσταση ότι όλες οι καταστάσεις αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά με βελονισμό. Κάθε καταχώριση απαιτεί ανεξάρτητη κλινική αξιολόγηση και σχετική τεκμηρίωση:
Αναπνευστικές παθήσεις
-Οξεία παραρρινοκολπίτιδα
-Αλλεργική ρινίτιδα
-Κοινό κρυολόγημα
-Οξεία βρογχίτιδα
-Βρογχικό άσθμα
Νευρολογικές παθήσεις
-Κεφαλαλγία-Ημικρανία
-Νευραλγία τριδύμου
-Πάρεση προσωπικού νεύρου
-Νόσος του Meniere
Παθήσεις στοματικής κοιλότητας
-Οδονταλγία
-Ουλίτιδα
-Οξεία και χρόνια φαρυγγίτιδα
Μυοσκελετικές παθήσεις
-Περιαρθρίτιδα του ώμου
-Αυχενικό σύνδρομο
-Επικονδυλίτιδα του αγκώνα
-Οσφυαλγία
-Ισχιαλγία
-Οστεορθρίτιδα
-Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Γαστρεντερικές παθήσεις
-Οξεία γαστρίτιδα
-Χρόνια γαστρίτιδα
-Έλκος 12δακτύλου (ανακούφιση από τον πόνο)
-Οξεία και χρόνια κολίτιδα
-Διάρροια
-Δυσκοιλιότητα
Άλλες Καταστάσεις:
Παχυσαρκία, αδυνάτισμα
Έξεις (Κάπνισμα)
Ναυτία – έμετος
Ανεπιθύμητες ενέργειες χημειοθεραπείας
Δερματολογικές παθήσεις: Ακμή, Ψωρίαση
Ψυχοσωματικές καταστάσεις:
Αϋπνία
Αγχώδεις εκδηλώσεις
Κατάθλιψη
Βελονισμός και κατάλογοι ενδείξεων
Ένας αριθμός παθήσεων σε παλαιό κατάλογο δεν ισοδυναμεί με σύγχρονη τεκμηρίωση για όλες. Η εφαρμογή αξιολογείται ανά συγκεκριμένο κλινικό ερώτημα.
Η ιστορική εξέλιξη του βελονισμού, οι παραδοσιακές ερμηνείες και η σύγχρονη κλινική έρευνα απαντούν σε διαφορετικά ερωτήματα. Μια παλαιά αναφορά δείχνει πώς περιγραφόταν η μέθοδος σε μια εποχή. Δεν αποτελεί από μόνη της σημερινή σύσταση ή απόδειξη αποτελεσματικότητας για όλες τις καταστάσεις που μπορεί να αναφέρονται σε έναν κατάλογο.
Για τη μέθοδο, δείτε Μέθοδοι Ιατρικού Βελονισμού. Σχετική αρθρογραφία συγκεντρώνεται στην ενότητα Ιατρικά Άρθρα και Ενημέρωση Υγείας.
Ένας κατάλογος δεν είναι κλινική οδηγία
Οι παλαιοί κατάλογοι καταστάσεων για τις οποίες συζητήθηκε ο βελονισμός έχουν ιστορικό ενδιαφέρον. Δεν σημαίνουν ότι όλες οι καταχωρίσεις υποστηρίζονται από δεδομένα ίδιας ποιότητας ή ότι αποτελούν σημερινές συστάσεις. Για να αξιολογηθεί ένας ισχυρισμός, χρειάζεται συγκεκριμένη πηγή, ημερομηνία και περιγραφή του στόχου. Η γενική αναφορά σε έναν διεθνή οργανισμό δεν αρκεί για να τεκμηριώσει κάθε γραμμή.
Η λέξη αντιμετώπιση μπορεί επίσης να περιλαμβάνει διαφορετικά πράγματα. Άλλο είναι ανακούφιση ενός συμπτώματος, άλλο αλλαγή της πορείας μιας νόσου και άλλο πρόληψη επιπλοκών. Ένα εύρημα για πόνο δεν αποδεικνύει ότι θεραπεύεται η αιτία του. Η διάκριση είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν ένας κατάλογος περιλαμβάνει μαζί αυτοπεριοριζόμενες ενοχλήσεις, χρόνιες παθήσεις και καταστάσεις που χρειάζονται εξειδικευμένη παρακολούθηση.
Η διάγνωση καθορίζει το σωστό ερώτημα
Μια κατηγορία όπως μυοσκελετικός πόνος περιέχει διαφορετικές διαγνώσεις. Η αποτελεσματικότητα δεν μεταφέρεται αυτόματα από τη μία στην άλλη. Το ίδιο ισχύει για πεπτικά ή αναπνευστικά συμπτώματα. Η αρχική αξιολόγηση εξετάζει τι συμβαίνει στον συγκεκριμένο άνθρωπο, ποια αγωγή ακολουθείται και αν χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση πριν συζητηθεί η θέση μιας συμπληρωματικής μεθόδου.
Οι σύγχρονες οδηγίες μπορεί να διαφοροποιούνται ανά κατάσταση και σύστημα υγείας. Για παράδειγμα, η NICE δεν συστήνει βελονισμό για οσφυαλγία και δεν ενθαρρύνει τη χρήση του στο σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. Αυτές οι διακρίσεις δείχνουν γιατί δεν αρκεί ένας ενιαίος κατάλογος ενδείξεων. Κάθε αναφορά χρειάζεται το δικό της κλινικό πλαίσιο και ενημερωμένη συζήτηση για τις επιλογές.
Πώς ελέγχεται η ποιότητα των στοιχείων
Σημασία έχει αν η δημοσίευση είναι αναφορά περιστατικού, συγκριτική δοκιμή ή συστηματική ανασκόπηση. Εξετάζονται η ομάδα σύγκρισης, το μέγεθος δείγματος, η πιθανότητα μεροληψίας και η παρακολούθηση. Τα αποτελέσματα έναντι αναμονής και έναντι εικονικής εφαρμογής απαντούν σε διαφορετικές ερωτήσεις. Μια θετική μέση διαφορά δεν αποτελεί εγγύηση προσωπικής ανταπόκρισης ούτε υποστηρίζει κάθε διαφορετικό πρωτόκολλο.
Πιθανοί μηχανισμοί, όπως νευρικές ή τοπικές αποκρίσεις, δεν επαρκούν για να αποδείξουν κλινικό όφελος. Χρειάζονται αποτελέσματα που έχουν σημασία για τον ασθενή και ανάλογος έλεγχος ασφάλειας. Η απουσία αναφοράς ανεπιθύμητων ενεργειών δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν υπήρξαν. Η ενημέρωση πρέπει να παραμένει σαφής για το τι γνωρίζουμε και ποια αβεβαιότητα παραμένει σε κάθε εφαρμογή.
Από τη γενική πληροφορία στην προσωπική απόφαση
Αν συζητηθεί βελονισμός, ζητήστε να οριστεί ο ακριβής στόχος. Πώς θα αξιολογηθεί μια χρήσιμη αλλαγή και πότε θα γίνει επανέλεγχος; Ποιες άλλες επιλογές υπάρχουν; Τι περιλαμβάνει η συνεδρία και ποιο είναι το κόστος; Αυτές οι πληροφορίες βοηθούν περισσότερο από μια γενική δήλωση ότι η μέθοδος καλύπτει μια μεγάλη ομάδα παθήσεων.
Η βασική αγωγή δεν διακόπτεται χωρίς τον θεράποντα. Νέα ή επιδεινούμενα συμπτώματα χρειάζονται κατάλληλη αξιολόγηση, ακόμη και όταν η πάθηση εμφανίζεται στον ιστορικό κατάλογο. Η συνέχιση συμπληρωματικών επισκέψεων προϋποθέτει επανεκτίμηση της πραγματικής πορείας. Η ενημερωμένη επιλογή παραμένει συγκεκριμένη, αναθεωρήσιμη και συνδεδεμένη με την προσωπική διάγνωση, αντί να βασίζεται στο κύρος μιας παλιάς λίστας.
Η ημερομηνία είναι μέρος της πληροφορίας
Μια οδηγία που ενημερώθηκε πρόσφατα και ένα παλιό κείμενο έχουν διαφορετικό βάρος για σημερινή χρήση. Ελέγξτε αν υπάρχουν τροποποιήσεις και αν ο πληθυσμός της σύστασης σας αφορά. Οι όροι μπορεί επίσης να αλλάζουν, οπότε χρειάζεται να κατανοηθεί τι ακριβώς περιγράφει η κάθε πηγή.
Δεν είναι απαραίτητο να συμφωνούν όλες οι πηγές για να γίνει μια χρήσιμη συζήτηση. Είναι απαραίτητο να φαίνεται η διαφωνία και ο λόγος της, χωρίς να επιλέγονται μόνο οι φράσεις που στηρίζουν ένα προαποφασισμένο συμπέρασμα θεραπευτικής αποτελεσματικότητας.
Πηγές ενημέρωσης
Ιατρικός βελονισμός και τεκμηρίωση
Αποτελεί ο αριθμός παθήσεων απόδειξη αποτελεσματικότητας;
Όχι. Ο κατάλογος χρειάζεται να διαβάζεται ως πηγή συγκεκριμένης εποχής και σκοπού. Κάθε κλινική εφαρμογή απαιτεί ξεχωριστή αξιολόγηση των δεδομένων.
Η αναγνώριση μιας μεθόδου σημαίνει ότι ενδείκνυται για κάθε πάθηση;
Όχι. Η εκπαίδευση, η ρύθμιση των εργαλείων και τα δεδομένα αποτελεσματικότητας είναι διαφορετικά ζητήματα. Κάθε εφαρμογή αξιολογείται για τον συγκεκριμένο σκοπό, με βάση το ιστορικό και την αντίστοιχη τεκμηρίωση.