Η κλινική υπνοθεραπεία χρησιμοποιεί ύπνωση μέσα σε ψυχολογική συνεργασία και έχει μελετηθεί για διαφορετικούς στόχους. Η θέση της χρειάζεται αξιολόγηση ανά περίπτωση. Μια λίστα πόνου, άγχους, διατροφικών ή άλλων δυσκολιών δεν αποδεικνύει ίση αποτελεσματικότητα σε κάθε διάγνωση ούτε υποκατάσταση της καθιερωμένης φροντίδας.
Η «κατάσταση της εστιασμένης προσοχής και της συγκέντρωσης» που προκαλείται από την ύπνοθεραπεία βοηθάει να χρησιμοποιήσουμε το μυαλό μας δυναμικότερα, σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Κλινικής Ύπνωσης (ASCH).
Κλινική υπνοθεραπεία: θέματα της προσωπικής αξιολόγησης
1. Μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση από οξύ και χρόνιο πόνο
Η ύπνωση έχει μελετηθεί για διαχείριση πόνου και άγχους γύρω από ορισμένες διαδικασίες. Το πιθανό όφελος εξαρτάται από τον στόχο, τον πληθυσμό και την εφαρμογή και δεν αποτελεί καθολική αναλγητική εγγύηση.
Οι ανασκοπήσεις για ύπνωση και πόνο περιλαμβάνουν διαφορετικές κλινικές και πειραματικές καταστάσεις. Η ανταπόκριση υγιών εθελοντών σε πειραματικό ερέθισμα δεν αποδεικνύει θεραπεία μιας νόσου. Αντίστοιχα, η ανακούφιση σε μια διαδικασία ή σε ορισμένη ομάδα δεν προβλέπει ίσο όφελος για κάθε χρόνιο πόνο. Χρειάζεται διάκριση ανάμεσα στην εμπειρία του πόνου, στη λειτουργικότητα και στην αιτία. Οι παραπομπές διαβάζονται με βάση τις συγκρίσεις, τη διάρκεια και τους περιορισμούς τους, ενώ η υπάρχουσα ιατρική φροντίδα συνεχίζεται με συνεννόηση.
2. Ψυχική δυσφορία: στόχοι που χρειάζονται χωριστή αξιολόγηση
Η ύπνωση έχει εξεταστεί σε ψυχολογικές παρεμβάσεις, αλλά δεν αποδεικνύεται καθολική αποτελεσματικότητα για κάθε διαταραχή διάθεσης ή άγχους. Οι παρακάτω δυσκολίες απαιτούν κατάλληλη διάγνωση και σχέδιο φροντίδας:
- κρίσεις πανικού,
- ειδική φοβία και κοινωνική φοβία,
- διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD),
- δεοψυχαναγκαστική διαταραχή (OCD)
Ενθαρρύνει την Προσωπική ανάπτυξη την αυτοεκτίμηση και των σχέσεων
Η υπνοθεραπεία έχει περιγραφεί ως μια διαδικασία ψυχικής θεραπείας (που μπορεί να χρησιμοποιηθεί) για την επίτευξη των επιθυμητών στόχων, όπως η αλλαγή των τρεχόντων συναισθημάτων ή συμπεριφορών.
Στάσεις, πεποιθήσεις και μοτίβα συμπεριφοράς μπορούν να αποτελούν θέματα συνεργασίας. Η διερεύνησή τους δεν εγγυάται βελτίωση όλων των σχέσεων ή επιτυχία σε κάθε τομέα. Οι στόχοι διαμορφώνονται μαζί με τον άνθρωπο και αξιολογούνται στην πραγματική καθημερινότητα, με δυνατότητα αλλαγής προσέγγισης όταν δεν υπάρχει χρησιμότητα.
Βιβλιογραφία
- Elkins G, Jensen MP, Patterson DR. Hypnotherapy for the management of chronic pain. Int J Clin Exp Hypn. 2007 Jul;55(3):275-87. doi: 10.1080/00207140701338621.
- Alladin A. Cognitive hypnotherapy for psychological management of depression in palliative care. Ann Palliat Med. 2018 Jan;7(1):112-124.
Κλινική υπνοθεραπεία: στόχοι και πλαίσιο
Ένας κατάλογος πεδίων χρήσης δεν σημαίνει ίδιο όφελος για όλες τις καταστάσεις. Η συζήτηση χρειάζεται συγκεκριμένο στόχο και κατάλληλη αξιολόγηση.
Συνεχίστε στην ενότητα Υπνοθεραπεία και Ρύθμιση του Άγχους ή διαβάστε την παρουσίαση Κοιλιακός Βελονισμός.
Το πιθανό όφελος εξαρτάται από τον στόχο
Η κλινική υπνοθεραπεία δεν είναι μία καθολική θεραπεία για κάθε πρόβλημα που μπορεί να αναφέρεται σε κατάλογο. Η χρησιμότητα εξετάζεται ανά σύμπτωμα, διάγνωση και τρόπο εφαρμογής. Η υποστήριξη σε μια ιατρική διαδικασία, η διαχείριση πόνου και η ψυχολογική θεραπεία μιας αγχώδους δυσκολίας είναι διαφορετικές χρήσεις. Μια θετική αναφορά στη μία δεν αποδεικνύει ίδια αποτελεσματικότητα στις υπόλοιπες. Ο σαφής στόχος βοηθά να συνδεθεί η πρόταση με την πραγματική ανάγκη και με κατάλληλη τεκμηρίωση.
Πριν από απόφαση χρειάζεται να συζητηθεί τι σημαίνει βελτίωση στην καθημερινότητα. Μπορεί να αφορά μικρότερη δυσφορία σε συγκεκριμένη περίσταση ή πιο λειτουργική αντίδραση σε ένα ερέθισμα. Δεν αρκεί μια γενική υπόσχεση προσωπικής ανάπτυξης. Οι αλλαγές στις σχέσεις, στην αυτοεκτίμηση και στην ψυχική υγεία έχουν διαφορετικούς παράγοντες και δεν εγγυώνται από μία διαδικασία. Η αξιολόγηση συνδέει τις προσδοκίες με όσα μπορούν πράγματι να παρακολουθηθούν και να επανεξεταστούν στη συνεργασία.
Πόνος και ψυχική δυσφορία χρειάζονται κατάλληλη φροντίδα
Η ψυχολογική διαχείριση πόνου δεν αντικαθιστά την εξέταση της αιτίας. Νέος ή μεταβαλλόμενος πόνος χρειάζεται την αντίστοιχη ιατρική αξιολόγηση. Αν χρησιμοποιηθεί ύπνωση, ο στόχος μπορεί να αφορά την εμπειρία πόνου ή το άγχος γύρω από μια διαδικασία, χωρίς να θεωρείται ότι θεραπεύτηκε η υποκείμενη νόσος. Η μεταβολή της ενόχλησης δεν δικαιολογεί αυθαίρετη διακοπή φαρμάκων ή αναβολή απαραίτητης φροντίδας. Ο συντονισμός με τον θεράποντα είναι ουσιαστικό μέρος μιας συμπληρωματικής επιλογής.
Για δυσκολίες διάθεσης, πανικού ή άλλες ψυχικές καταστάσεις, η διάγνωση και το συνολικό πλάνο έχουν σημασία. Δεν επιλέγεται παρέμβαση μόνο επειδή μια λίστα περιλαμβάνει την ονομασία της διαταραχής. Η υπνοθεραπεία μπορεί να συζητείται μέσα σε ευρύτερη ψυχολογική συνεργασία, με σαφή όρια και ενημέρωση για τις διαθέσιμες επιλογές. Οι διαφορετικές προσεγγίσεις δεν είναι υποχρεωτικά ανταγωνιστικές, αλλά ο συνδυασμός τους χρειάζεται λόγο και παρακολούθηση, όχι γενική υπόσχεση ότι περισσότερες τεχνικές σημαίνουν καλύτερη θεραπεία.
Συνεργασία, έλεγχος και καταλληλότητα
Στην ύπνωση ο άνθρωπος δεν υποχρεώνεται να ακολουθήσει προτάσεις που δεν επιθυμεί. Η δυνατότητα να ζητήσει διακοπή και να εκφράσει δυσφορία συζητείται εξαρχής. Δεν χρειάζεται να βιώσει κάτι θεαματικό για να θεωρηθεί συνεργάσιμος. Η εμπειρία διαφέρει και η αξιολόγηση αφορά τον συμφωνημένο στόχο. Ένας επαγγελματίας με κατάλληλη εκπαίδευση εξετάζει ιστορικό, τρέχουσα κατάσταση και εναλλακτικές, αντί να θεωρεί ότι κάθε ενδιαφερόμενος είναι αυτομάτως κατάλληλος για την ίδια διαδικασία.
Οι προτάσεις και οι νοερές εικόνες δεν χρησιμοποιούνται ως απόδειξη ακρίβειας αναμνήσεων. Η έντονη ανάκληση δεν εγγυάται ότι ένα γεγονός συνέβη ακριβώς έτσι. Η ενημέρωση για αυτό το όριο προστατεύει ιδιαίτερα σε ευαίσθητες συζητήσεις. Αναφέρετε υπάρχουσα ψυχιατρική φροντίδα και φάρμακα, ώστε να εξεταστεί η καταλληλότητα και η ανάγκη συντονισμού. Οι παρενέργειες ή δυσκολίες παρακολουθούνται όπως και η χρησιμότητα· η διαδικασία δεν παρουσιάζεται ως χωρίς πιθανό κίνδυνο μόνο επειδή δεν περιλαμβάνει φάρμακο.
Τι περιλαμβάνει μια ενημερωμένη απόφαση
Ρωτήστε για εκπαίδευση, στόχο, περιεχόμενο συνεδρίας, κόστος και επανεκτίμηση. Ένας γενικός κατάλογος οφελών δεν ορίζει πόσες επισκέψεις χρειάζεται ένας άνθρωπος. Η συνέχεια βασίζεται σε πραγματική αλλαγή, προτιμήσεις και επιβάρυνση, με δυνατότητα προσαρμογής ή άλλης επιλογής. Η ενημέρωση οφείλει να αφήνει χρόνο σκέψης και ερωτήσεων. Η απόφαση γίνεται πιο ουσιαστική όταν το πιθανό όφελος περιγράφεται συγκεκριμένα και η αβεβαιότητα παραμένει ορατή πριν από οικονομική δέσμευση.
Αν προταθούν ασκήσεις μεταξύ συνεδριών, χρειάζεται να είναι σαφείς, αποδεκτές και προσαρμοσμένες στην καθημερινότητα. Η δυσκολία εφαρμογής τους είναι θέμα προς συζήτηση, όχι απόδειξη αδυναμίας ή αντίστασης. Η συνεργασία μπορεί να επανεξετάζει τι βοηθά και τι χρειάζεται αλλαγή χωρίς να στηρίζεται σε ενοχή ή στην υπόσχεση ότι κάθε στόχος είναι εφικτός με την ίδια τεχνική.
Πηγές ενημέρωσης
Κλινική υπνοθεραπεία στην πράξη
Πώς επιλέγεται τι θα παρακολουθηθεί μετά από μια συνεδρία;
Συνδέεται με το αίτημα και την καθημερινή δυσκολία που συμφωνήθηκε να εξεταστεί. Η γενική έννοια χαλάρωση δεν αρκεί για να περιγράψει κάθε στόχο.
Τι χρειάζεται να αποσαφηνιστεί πριν από μια συνεδρία υπνοθεραπείας;
Ο στόχος, ο τρόπος διεξαγωγής, το ιστορικό και η σχέση με την υπόλοιπη φροντίδα. Η περιγραφή χαλάρωσης ή συγκέντρωσης δεν αρκεί από μόνη της για να κριθεί η καταλληλότητα.