Ο πόνος που επιμένει ή υποτροπιάζει για περισσότερο από τρεις μήνες περιγράφεται ως χρόνιος. Το χρονικό αυτό όριο δεν σημαίνει ότι σε κάθε περίπτωση παραμένει ενεργή η αρχική βλάβη ή φλεγμονή ούτε ότι ένας μηχανισμός εξηγεί όλες τις περιπτώσεις. Η αιτία, η επίδραση και η πορεία χρειάζονται κλινική αξιολόγηση.
Η θεωρία της πλαστικότητας του εγκεφάλου, δηλαδή η ικανότητα του νευρικού συστήματος να αλλάζει, ανάλογα με τα ερεθίσματα που λαμβάνει από το περιβάλλον, εξηγεί μέρος της φυσιολογίας του χρόνιου πόνου.
Η μεταανάλυση ατομικών δεδομένων των Vickers και συνεργατών του 2012 ανέφερε μέσο όφελος από βελονισμό στις συγκεκριμένες ομάδες χρόνιου πόνου που εξέτασε, με διαφορετικό μέγεθος επίδρασης ανάλογα με τη σύγκριση. Το εύρημα δεν αποτελεί απόδειξη ίσης αποτελεσματικότητας για κάθε κατάσταση ή προσωπική πρόβλεψη. Οι κατηγορίες που μελετήθηκαν περιλάμβαναν:
- Οσφυαλγία και Αυχεναλγία
- Οστεοαρθρίτιδα
- Άλγος των ώμων/ώμου
- Χρόνια Κεφαλαλγία
Ο βελονισμός και ο ηλεκτροβελονισμός δεν αποτελούν καθολικές επιλογές πρώτης γραμμής σε όλα τα ιατρεία πόνου. Οι συστάσεις διαφέρουν ανά πάθηση και πλαίσιο. Η θέση μιας συμπληρωματικής εφαρμογής συζητείται σύμφωνα με τη διάγνωση, τα δεδομένα, την υπάρχουσα αγωγή και τους συμφωνημένους στόχους.
Βιβλιογραφία
Vickers AJ, Cronin AM, Maschino AC, et al. Acupuncture for Chronic Pain: Individual Patient Data Meta-analysis. Arch Intern Med. 2012;172(19):1444–1453.
MacPherson H, Vertosick EA, Foster NE, Lewith G, Linde K, Sherman KJ, Witt CM, Vickers AJ. The persistence of the effects of acupuncture after a course of treatment: a meta-analysis of patients with chronic pain. Pain. 2017 May;158(5):784-793.
Χρόνιος πόνος και ιατρικός βελονισμός
Στον χρόνιο πόνο η συζήτηση δεν περιορίζεται στην άμεση αίσθηση μιας συνεδρίας. Η λειτουργικότητα και η πορεία σε βάθος χρόνου είναι ξεχωριστά ζητήματα.
Η παρουσίαση Μέθοδοι Ιατρικού Βελονισμού συμπληρώνει την ενημέρωση. Για άλλα κείμενα, επιλέξτε Χρόνιος Πόνος και Συμπληρωματική Αντιμετώπιση.
Διάγνωση και διαφορετικές μορφές χρόνιου πόνου
Η διάρκεια άνω των τριών μηνών βοηθά να περιγραφεί ένας πόνος ως χρόνιος, χωρίς να καθορίζει μόνη της την αιτία. Η NICE διακρίνει τον χρόνιο πρωτοπαθή πόνο από τον χρόνιο δευτεροπαθή, όταν μια υποκείμενη κατάσταση εξηγεί επαρκώς τον πόνο και την επίδρασή του. Οι δύο μορφές μπορεί να συνυπάρχουν. Η διάκριση δεν σημαίνει ότι ο πόνος χωρίς σαφή εξήγηση είναι φανταστικός. Σκοπός είναι να επιλεγεί η κατάλληλη αξιολόγηση και ένα πλάνο που ανταποκρίνεται στη συγκεκριμένη κατάσταση.
Στην επίσκεψη περιγράψτε πού εντοπίζεται η ενόχληση, πώς άρχισε και τι έχει αλλάξει. Αναφέρετε νέες αισθήσεις, διαφορετική κατανομή ή άλλες μεταβολές ακόμη κι αν υπάρχει παλαιότερη διάγνωση. Η μακρά διάρκεια δεν σημαίνει ότι κάθε καινούριο σύμπτωμα πρέπει να αποδοθεί στο ίδιο πρόβλημα. Φέρτε προηγούμενες γνωματεύσεις και εξηγήστε ποιες παρεμβάσεις εφαρμόστηκαν πραγματικά, για πόσο χρόνο και με ποιο αποτέλεσμα. Έτσι μπορεί να ξεχωρίσει η έλλειψη οφέλους από μια επιλογή που δεν μπόρεσε να εφαρμοστεί όπως είχε σχεδιαστεί.
Θεραπεία με στόχους πέρα από έναν αριθμό πόνου
Ένα πλάνο χρόνιου πόνου μπορεί να περιλαμβάνει διαφορετικές κατάλληλες παρεμβάσεις και συνεργασία επαγγελματιών. Η συζήτηση χρειάζεται να αφορά και τις δραστηριότητες που έχουν περιοριστεί: εργασία, βάδισμα, ύπνο ή συμμετοχή σε κοινωνικές συνθήκες. Επιλέξτε έναν μικρό αριθμό στόχων που έχουν πρακτικό νόημα για εσάς. Δεν απαιτείται να εξαφανιστεί κάθε αίσθηση πριν αξιολογηθεί κάποια πρόοδος. Αντίστοιχα, μια προσωρινή πτώση της έντασης δεν αρκεί αν δεν αλλάζει τίποτα στη λειτουργία ή αν δημιουργούνται άλλες δυσκολίες.
Η καταγραφή μπορεί να είναι σύντομη και να περιλαμβάνει τόσο καλύτερες όσο και δυσκολότερες ημέρες. Σημειώστε σημαντικές αλλαγές στη δραστηριότητα, στα φάρμακα και στη ρουτίνα, ώστε να μη θεωρείται κάθε διακύμανση αποκλειστικό αποτέλεσμα μιας συνεδρίας. Συζητήστε τι θεωρείτε ανεκτό και τι σας επιβαρύνει περισσότερο. Η προσωπική εμπειρία χρειάζεται να ακούγεται χωρίς πίεση να παρουσιαστεί ως επιτυχία. Η επανεκτίμηση έχει αξία όταν ένα πλάνο βοηθά, αλλά και όταν χρειάζεται διαφορετική κατεύθυνση ή καλύτερη συνεννόηση μεταξύ των παρεμβάσεων.
Βελονισμός και εφαρμογή των ερευνητικών δεδομένων
Η μεταανάλυση των Vickers και συνεργατών αφορούσε συγκεκριμένες μορφές χρόνιου πόνου. Περιέγραψε μέσο όφελος, με μικρότερες διαφορές έναντι εικονικού βελονισμού από ό,τι έναντι απουσίας βελονισμού. Το αποτέλεσμα δεν αποτελεί προσωπική πρόβλεψη ούτε αποδεικνύει την ίδια επίδραση για κάθε αιτία πόνου. Όταν διαβάζετε τη βιβλιογραφία, ελέγξτε την ομάδα, τη σύγκριση και τη διάρκεια παρακολούθησης. Η αναφορά μιας θετικής έρευνας χρειάζεται να συνοδεύεται από αυτά τα στοιχεία και από συζήτηση της πρακτικής σημασίας της αλλαγής.
Η NICE NG193 προβλέπει ότι μπορεί να εξεταστεί ένας κύκλος βελονισμού για χρόνιο πρωτοπαθή πόνο, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις εφαρμογής και κόστους. Αυτό δεν είναι γενική σύσταση για κάθε χρόνιο πόνο ούτε επιβεβαίωση ότι όλες οι παθήσεις αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο. Για δευτεροπαθή πόνο συνεκτιμώνται οι οδηγίες της αντίστοιχης κατάστασης. Η επιλογή και η ασφάλεια συζητούνται σύμφωνα με τη διάγνωση, την αγωγή και τις προτιμήσεις, χωρίς αυθαίρετη διακοπή της υπάρχουσας φροντίδας ή επανάληψη απεριόριστων προαιρετικών συνεδριών.
Κόστος, τιμές και επανεκτίμηση του πλάνου
Πριν από εφαρμογή στο Satory ζητήστε σαφή ενημέρωση για το κόστος αξιολόγησης, την τιμή συνεδρίας και τυχόν χωριστό επανέλεγχο. Διευκρινίστε πότε θα αποφασιστεί αν υπάρχει ουσιαστική χρησιμότητα και ποιες εναλλακτικές θα συζητηθούν αν δεν επιτευχθεί ο στόχος. Οι τιμές δεν προβλέπουν ανακούφιση ή αριθμό επισκέψεων. Η παρουσίαση των μεθόδων ιατρικού βελονισμού συμπληρώνει την ενημέρωση, ενώ η προσωπική απόφαση χρειάζεται να εντάσσεται στο συνολικό πλάνο φροντίδας και να παραμένει ανοικτή σε αλλαγές.
Πηγές ενημέρωσης
Η συζήτηση για τον πόνο
Γιατί ενδιαφέρει ο χρόνος παρακολούθησης μιας μελέτης;
Δείχνει πότε καταγράφηκε το αποτέλεσμα. Μια άμεση μέτρηση δεν αποδεικνύει τη διάρκεια της αλλαγής ούτε επιτρέπει πρόβλεψη για κάθε άνθρωπο με χρόνιο πόνο.
Ποια στοιχεία βοηθούν στην αξιολόγηση ενός πόνου;
Η θέση, η διάρκεια, η ένταση και η επίδραση στην κίνηση ή στον ύπνο δίνουν διαφορετικές πληροφορίες. Χρήσιμα είναι επίσης το ιστορικό τραυματισμού, οι προηγούμενες εξετάσεις και όσα έχουν ήδη δοκιμαστεί.