Η μεταανάλυση των Birge και συνεργατών, που δημοσιεύτηκε το 2018, εξέτασε πρώτη δοκιμή τσιγάρου και ιστορικό καθημερινού καπνίσματος. Δεν αποδεικνύει ότι μία δοκιμή προκαλεί αναπόφευκτα καθημερινή χρήση σε κάθε άνθρωπο.
Η ανάλυση συνδύασε οκτώ αντιπροσωπευτικές έρευνες με 216.314 ερωτώμενους από αγγλόφωνες ανεπτυγμένες χώρες. Οι ερωτήσεις αφορούσαν αν είχαν ποτέ δοκιμάσει τσιγάρο και αν είχαν ποτέ καπνίσει καθημερινά, ακόμη και προσωρινά.
Το 60,3% ανέφερε ότι είχε δοκιμάσει τσιγάρο. Μεταξύ αυτών, το 68,9% είχε προχωρήσει κάποια στιγμή σε καθημερινό κάπνισμα. Τα ποσοστά περιγράφουν τις συγκεκριμένες έρευνες, όχι προσωπική πρόβλεψη ή ποσοστό υποτροπής πρώην καπνιστών.
Οι ερευνητές τόνισαν τη σημασία πρόληψης του πειραματισμού. Η ανάλυση δεν απομονώνει όλους τους λόγους μεταβολής των ποσοστών καπνίσματος ούτε τεκμηριώνει μία μοναδική αιτία για τάσεις διαφορετικών ετών.
Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Nicotine & Tobacco Research.
Πρώτο τσιγάρο και εξέλιξη συνήθειας
Το ποσοστό μιας έρευνας περιγράφει το δείγμα της και δεν αποτελεί βεβαιότητα για κάθε άτομο. Η αναφορά χρησιμοποιείται ως αφετηρία συζήτησης για την πρόληψη.
Η διακοπή καπνίσματος είναι μια διαδικασία που συνδέεται με συνήθειες, εξάρτηση και καθημερινές περιστάσεις. Η προετοιμασία δεν αφορά μόνο μια ημερομηνία. Περιλαμβάνει την αναγνώριση δύσκολων στιγμών, την υποστήριξη από το περιβάλλον και ένα σχέδιο για το τι θα γίνει αν υπάρξει υποτροπή. Η επανεκκίνηση μιας προσπάθειας δεν αναιρεί τον στόχο.
Για κάθε μέθοδο υποστήριξης έχει σημασία πώς ορίζεται η επιτυχία και για πόσο χρόνο παρακολουθείται. Η προσωρινή μείωση της επιθυμίας δεν είναι το ίδιο με την αποχή σε βάθος χρόνου. Οι γενικές περιγραφές συνεδριών δεν μπορούν να εγγυηθούν συγκεκριμένη έκβαση ή απουσία στερητικών συμπτωμάτων.
Για τη μέθοδο, δείτε Μέθοδοι Ιατρικού Βελονισμού. Σχετική αρθρογραφία συγκεντρώνεται στην ενότητα Διακοπή Καπνίσματος και Υποστηρικτικές Μέθοδοι.
Τι μετρά η έρευνα για την πρώτη δοκιμή
Η αναφερόμενη μεταανάλυση συνδύασε απαντήσεις ενηλίκων για το αν είχαν ποτέ δοκιμάσει τσιγάρο και αν είχαν ποτέ καπνίσει καθημερινά. Το ερώτημα αφορά μια διαδρομή χρήσης σε πληθυσμούς, όχι πείραμα στο οποίο ένα τσιγάρο δόθηκε και παρακολουθήθηκε άμεσο αποτέλεσμα. Επομένως τα ποσοστά δεν επιτρέπουν να προβλεφθεί με βεβαιότητα τι θα συμβεί σε κάθε άνθρωπο μετά από μία δοκιμή ή σε κάθε μελλοντική περίσταση.
Η έρευνα στηρίζει την πρόληψη του πειραματισμού, χωρίς να παρουσιάζει την εξάρτηση ως αναπόφευκτη μοίρα. Οι άνθρωποι που είχαν καπνίσει καθημερινά περιλαμβάνονταν ακόμη κι αν αυτό κράτησε προσωρινά. Η ιστορική εμπειρία χρήσης δεν ταυτίζεται με το αν κάποιος καπνίζει σήμερα. Αυτή η λεπτομέρεια βοηθά να διαβάζονται σωστά οι αριθμοί και να μη μεταφέρονται αυτόματα σε διαφορετικό ερώτημα, όπως η πιθανότητα υποτροπής μετά από διακοπή.
Η πρώτη δοκιμή και η επιστροφή μετά από αποχή διαφέρουν
Ο άνθρωπος που δεν έχει καπνίσει ποτέ και ο πρώην καπνιστής που σκέφτεται «ένα μόνο» βρίσκονται σε διαφορετικό πλαίσιο. Και στις δύο περιπτώσεις είναι λογικό να αποφεύγεται η χρήση, αλλά η συγκεκριμένη μελέτη δεν υπολογίζει τον κίνδυνο κάθε πρώην καπνιστή. Η ενημέρωση παραμένει χρήσιμη όταν εξηγεί τι γνωρίζουμε και τι δεν μετρήθηκε, αντί να χρησιμοποιεί ένα ποσοστό ως προσωπική προειδοποίηση βεβαιότητας.
Αν καπνιστεί ένα τσιγάρο κατά την προσπάθεια διακοπής, δεν σημαίνει ότι έχει ήδη χαθεί κάθε πρόοδος ή ότι η επιστροφή σε καθημερινό κάπνισμα είναι υποχρεωτική. Χρειάζεται άμεση επιστροφή στο σχέδιο και αναγνώριση της περίστασης. Το πιο χρήσιμο ερώτημα είναι τι συνέβη πριν από τη χρήση και ποια υποστήριξη μπορεί να αλλάξει την επόμενη αντίδραση, όχι αν ο άνθρωπος πρέπει να θεωρήσει τον εαυτό του αποτυχημένο.
Προετοιμάστε τις συνηθισμένες προσφορές και περιστάσεις
Στις κοινωνικές συναντήσεις βοηθά μια σύντομη προετοιμασμένη απάντηση όταν προσφέρεται τσιγάρο. Δεν χρειάζεται να εξηγήσετε ολόκληρο το ιστορικό ή να υπερασπιστείτε την απόφαση σε συζήτηση. Μπορείτε επίσης να επιλέξετε θέση μακριά από τον χώρο καπνίσματος και να ζητήσετε από φίλους να μην επιμένουν. Η πρακτική προετοιμασία περιορίζει τις αποφάσεις της στιγμής, ιδιαίτερα όταν η συνήθεια συνδεόταν επί χρόνια με συγκεκριμένη παρέα ή δραστηριότητα.
Για νέους ανθρώπους, η ενημέρωση έχει μεγαλύτερη αξία όταν αφήνει χώρο για ερωτήσεις και δεν στηρίζεται μόνο στον φόβο. Οι ενήλικες μπορούν να εξηγούν την εξάρτηση, να δίνουν συνεπές παράδειγμα και να αποφεύγουν την παρουσίαση ορισμένων προϊόντων ως ακίνδυνου πειραματισμού. Αν υπάρχει ήδη χρήση, χρειάζεται κατάλληλη υποστήριξη για την ηλικία και το ιστορικό. Η βοήθεια δεν προϋποθέτει να περιμένουμε μέχρι να γίνει η χρήση καθημερινή ή βαριά.
Ένα συμβάν γίνεται πληροφορία για το επόμενο βήμα
Καταγράψτε πού ήσασταν, τι αισθανόσασταν και τι έκανε εύκολη την πρόσβαση στο τσιγάρο. Έπειτα επιλέξτε μια αλλαγή: διαφορετικό διάλειμμα, απομάκρυνση πακέτου ή επικοινωνία με πρόσωπο υποστήριξης. Η περιγραφή βοηθά έναν επαγγελματία να προσαρμόσει το σχέδιο. Δεν χρειάζεται να αποκρύψετε το περιστατικό για να προστατέψετε μια θεραπεία από την εντύπωση ότι δεν πέτυχε ή για να αποφύγετε απογοήτευση των ανθρώπων που σας στηρίζουν.
Αν η χρήση έχει επανέλθει συστηματικά, συζητήστε νέα οργανωμένη προσπάθεια και τις διαθέσιμες συμπεριφορικές ή φαρμακευτικές επιλογές. Ρωτήστε για κόστος και παρακολούθηση ώστε η βοήθεια να είναι εφαρμόσιμη. Η αναγνώριση του περιστασιακού καπνίσματος μπορεί να συμπληρώσει το ιστορικό. Ένα ερευνητικό ποσοστό δεν αποφασίζει την προσωπική σας πορεία· η επόμενη απόφαση και η διαθέσιμη υποστήριξη παραμένουν σημαντικές ακόμη και μετά από προηγούμενη δοκιμή ή επιστροφή στη χρήση.
Πηγές ενημέρωσης
Οργάνωση της διακοπής καπνίσματος
Προβλέπει ένα πληθυσμιακό ποσοστό τι θα κάνει κάθε άνθρωπος;
Όχι. Η μέτρηση αφορά την ομάδα και τον τρόπο έρευνας. Οι ατομικές συνθήκες διαφέρουν και η ενημέρωση δεν πρέπει να παρουσιάζεται σαν αναπόφευκτη εξέλιξη.
Τι βοηθά να συζητηθεί πριν από μια προσπάθεια διακοπής;
Οι προηγούμενες προσπάθειες, οι στιγμές έντονης επιθυμίας, η καθημερινή ρουτίνα και η διαθέσιμη υποστήριξη. Ο επαγγελματίας υγείας μπορεί να εξηγήσει τις επιλογές διακοπής και τον τρόπο παρακολούθησης.